در قدیم ما با دیدن www در اول آدرسها متوجه می شدیم که این آدرس، آدرس یک وب سایت است و مارا از سردرگمی نجات میداد. ولی امروزه دیگر www یک امر ضروری نیست و شما با آدرسهای مانند Google.com، Facebook.com، Twitter.com، SitePoint.com متوجه آدرس سایت ها می شود و com بیشتر مشخص کننده یک وب سایت می باشد.
اما www منسوخ نشده است و به بازدید کنندگان نشان می دهد که آدرس دارای www، یک وب سایت است و آنرا از پروتکلهای پست الکترونیکی و FTP متمایز می کند.
شاید استفاده از com بسیار به شناسایی و تمایز یک وب از دیگر پروتکلها کمک می کند ولی TLD هایی که نام یک کشور هستند و یا دامنه ای مانند mysite.ninja با اضافه شدن یک www به اول آن بسیار به شناسایی وب سایت از دیگر پروتکلها کمک می کند.
بدون www شما باید یک A رکورد روی IP وب سرور خود تعریف کنید که این شما را محدود می کند. ولی می توانید روی A رکورد خود یک DNS CNAME تعریف کنید که به انعطاف پذیری دامین شما کمک بسزایی می کند.
شما در یک وب سایت بدون www مجموعا 10kb کوکی و sessionStorage می توانید استفاده کنید. ساب دومینهای شما دیگر نمی توانند از اطلاعات cache صفحه اصلی استفاده کنند. پس www به سرعت وب سایت کمک می کند. در نهایت، www از پیشوندهای ضروری در برنامه های کاربردی مانند ایمیل ، واژه پردازها و همچنین ارسال متنها به لینکها می باشد.
در جاییکه کابران ما اکثرا با تلفن همراه کار می کنند شاید آدرس url کوتاه تر راحتر وارد شود و بهتر است از آدرسهای وب بدون www استفاده کنیم.
باید به نام دومین آنها توجه کرد که www بالانس تر است یا نه. برای مثال دومین های زیر با www بالانستر هستند:
و دامنه های زیر بدون www بالانس می باشند:
و در بعضی موارد هر دو بالانس به نظر می رسند:
اگر شما از apache استفاده می کنید می توانید برای تبدیل non-www به www در htaccess کانفیگ زیر را انجام دهید:
RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTP_HOST} !^www\. [NC]
RewriteRule ^(.*)$ http://www.%{HTTP_HOST}/$1 [R=301,L]
و اگر می خواهید همه درخواستهای www را به non-www ریدایرکت کنید از کانفیگ زیر استفاده می کنیم:
RewriteEngine on
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^www\.(.+)$ [NC]
RewriteRule ^(.*)$ http://%1/$1 [R=301,L]